Klimatyczna mała kawiarenka czekała na gości. Była wymarzonym miejscem na małe rodzinne spotkania, gdzie miła atmosfera stworzona przez gospodarzy jednoczyła i zbliżała wszystkich.
Autor: Danuta Majorkiewicz
ćwiczenia literackie
Klimatyczna mała kawiarenka czekała na gości. Była wymarzonym miejscem na małe rodzinne spotkania, gdzie miła atmosfera stworzona przez gospodarzy jednoczyła i zbliżała wszystkich.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Sala pełna jest elegancko ubranych ludzi. Wśród nich wiele znanych postaci. Konferansjer zabawia publiczność i zapowiada kolejne osoby, które wychodzą na scenę, wyczytują nazwiska laureatów i wręczają im dobrze znaną światu statuetkę. W pewnej chwili wyszła na scenę laureatka, której wręczono statuetkę „Człowiek Człowiekowi” za szerzenie ewangelicznej zasady miłości bliźniego. Oklaskom na stojąco nie było końca dla istoty skromnej, która zmieniała świat i dawała ludziom nadzieję.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Przydrożny kamień przestał liczyć czas. Przestał również rejestrować mijające go konie, wozy, samochody i inne pojazdy… Jeszcze wcześniej przestał zwracać uwagę na przechodzących drogą wędrowców. Ludzie tak szybko przemijają…
Robił jednak wyjątek dla tych, którzy przysiadali na nim, by odpocząć przed dalszą podróżą. Wtedy otwierał szeroko oczy i przyglądał się z ciekawością przybyszowi. Chłonął jego zapach i wsłuchiwał się w najskrytsze marzenia podróżnika.
Autor: Gwiazdeczka
Miliardy nowych gwiazd pojawiły się, gdy kobieta zgarnęła główną nagrodę w grze Eurojackpot.
Była bardzo szczęśliwa. Ogromna suma pieniędzy, która wpłynęła na jej konto rozwiązała problemy finansowe, z jakimi borykała się od jakiegoś czasu.
Cały czas kobieta wierzyła, że szczęście może się również do niej uśmiechnąć, choć sądziła, że o niej zapomniało.
Osoby, które lekceważyły kobietę ze zdumieniem przyjmowały do wiadomości, jaką jest szczęściarą. Skoro ma taką fortunę, może teraz śmiało inwestować w swoje niecodzienne marzenia.
Autor: Gwiazdeczka
Sala pełna jest elegancko ubranych ludzi. Wśród nich wiele znanych postaci. Konferansjer zabawia publiczność i zapowiada kolejne osoby, które wychodzą na scenę, wyczytują nazwiska laureatów i wręczają im dobrze znaną światu statuetkę. W pewnej chwili wszystkie światła gasną, pogrążając w ciemnościach z rozmachem udekorowaną salę, scenę oraz wspaniałe kreacje znanych aktorek.
Po pierwszych krzykach zaskoczenia zapada martwa cisza. Nagłośnienie również nie działa. Po chwili nad salą unosi się szum, gwar, który narasta i słabnie, i tak na przemian, niczym ponure pomruki nadchodzącej burzy.
Ktoś próbuje otworzyć jedne z masywnych drzwi. Niestety elektryczne zamki trzymają je mocno. Powoli narastające zdenerwowanie będących w potrzasku ludzi ustępuje miejsca panice.
Kto wie, co by się wydarzyło, gdyby nie nagły powrót elektryczności. Kiedy światło ponownie oświetla salę, nie przypomina już ona tego samego miejsca. Elegancko ubrani ludzie z zażenowaniem patrzą na swoje wyświechtane stroje. Kobiety nerwowo szukają lusterek, aby poprawić swoje rozmazane makijaże. Któraś z nich szuka zagubionej treski.
Zdawałoby się, że nikt już nie myśli o Oskarach. Taka scena mogłaby się przydać w niejednej wybornej komedii.
Autor: Gwiazdeczka
Klimatyczna mała kawiarenka czekała na gości. Była wymarzonym miejscem dla przemoczonego, przemarzniętego kundelka, który chciał uciec przed przenikliwym ziąbem panującym na ulicy. Kundelek ukradkiem wślizgnął się do kawiarni i schował w kąciku. Bardzo się zdziwił, gdy po chwili pojawił się kelner, który postawił przed miskę pełną ciepłego smacznego mięsa, a następnie wytarł go do sucha i otulił ciepłym kocem. Cicho szepnął: „przyjacielu, czuj się tu jak u siebie w domu. Cieszymy się, że nam zaufałeś i do nas przyszedłeś”.
Autor: Ewa Damentka
Sala pełna jest elegancko ubranych ludzi. Wśród nich wiele znanych postaci. Konferansjer zabawia publiczność i zapowiada kolejne osoby, które wychodzą na scenę, wyczytują nazwiska laureatów i wręczają im dobrze znaną światu statuetkę. W pewnej chwili słyszysz, że laureatem kolejnej kategorii jest twój syn. Z dumą patrzysz, jak idzie po schodach, żeby odebrać statuetkę, o której marzy wielu ludzi. On już ją ma. Trzyma w ręku! Uśmiecha się, bo zdobył ją dla ciebie.
dla Andrzeja napisała Brzozowa Bajdulka
Przydrożny kamień przestał liczyć czas. Przestał również rejestrować mijające go konie, wozy, samochody i inne pojazdy… Jeszcze wcześniej przestał zwracać uwagę na przechodzących drogą wędrowców. Ludzie tak szybko przemijają…
Robił jednak wyjątek dla tych, którzy przysiadali na nim, by odpocząć przed dalszą podróżą. Wtedy wszystko nabierało zupełnie innych kolorów, a kamień chłonął każdą sekundę bycia razem. Czuł się szczęśliwy.
Autor: Gwiazdeczka
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła. Za drzwiami nie było nic, dosłownie. Gołe ściany, odpadający z nich tynk i drewniana podłoga. Aż dziwne, że tak piękne drzwi były otwarte, a za nimi pusta przestrzeń.
Autor: Małgorzata
Sala pełna jest elegancko ubranych ludzi. Wśród nich wiele znanych postaci. Konferansjer zabawia publiczność i zapowiada kolejne osoby, które wychodzą na scenę, wyczytują nazwiska laureatów i wręczają im dobrze znaną światu statuetkę. W pewnej chwili konferansjer prosi publiczność o przywitanie kolejnego laureata gromkimi oklaskami. Jest nim światowej sławy pisarz, którego książki zna cały świat. A on mimo to zachowuje się powściągliwie i skromnie.
Autor: Danuta Majorkiewicz