ćwiczenia literackie
Księżniczka ze zdziwieniem i namysłem przyglądała się zielonej żabce, która przycupnęła na balustradzie balkonu. Obie znały legendę o królewnie i księciu zaklętym w żabkę. Księżniczka pocałowała ją i niespodziewanie sama zamieniła się w żabkę. Obie zeskoczyły z balustrady i udały się na poszukiwanie dobrego dla nich miejsca do życia. Nie wyglądały na rozczarowane, że zamiast księcia pojawiła się druga żabka. Rechotały radośnie i wiodły odtąd prosty żywot na łonie natury.
Autor: Gwiazdeczka
Wielobarwne wstążki powiewały na wietrze. Kolorowe były również ubrania tańczących. Feeria barw oraz rytm muzyki, życie, taniec, oddech, w końcu czuję, że żyję, Żyję w rytm muzyki mojego serca. To najważniejszy i najprostszy rytm – rytm życia.
dla Pawła napisał Patisonek
Strudzony wędrowiec nieoczekiwanie dotarł do górskiego ustronia. Nagle odsłoniło się przed nim, gdy szedł dobrze sobie znaną, bo osobiście przez siebie wydeptaną ścieżką. Teraz zdumiony patrzył na małą chatkę, z której komina unosił się dym, na pięknie zagospodarowany ogródek i kwitnącą jabłoń. Dziwny widok, musiał się uszczypnąć i przypomnieć sobie, że jest połowa listopada.
Z chatki wyszła para staruszków. Kobieta uśmiechnęła się do niego i zniknęła w chatce, by po chwili wyjść z niej z kubkiem gorącej parującej herbaty, który postawiła na stole przed chatką i zaprosiła mężczyznę gestem dłoni, by usiadł i poczęstował się.
W tym czasie staruszek dobrotliwie przypatrywał się wędrowcowi, by po chwili powiedzieć: „Witaj, długo czekaliśmy na ciebie”. Mężczyzna przyjął zaproszenie i przysiadł się do nieznajomych. Został jeszcze poczęstowany pyszną zupą i zatopił się w rozmowie z parą gospodarzy. Nawet nie zauważył, że opowiedział im całe swoje życie. Oni uważnie słuchali, nie zadawali żadnych pytań. Gdy skończył mówić, zaprosili, by został z nimi na noc, bo zrobiło się już późno.
Chętnie przyjął zaproszenie, przenocował u nich, a rano pożegnał się i ruszył w dalszą drogę.
Autor: Ewa Damentka
Mężczyzna ze wzruszeniem spojrzał na śpiącą kobietę. Przykrył ją kocem i cichutko włączył jej ulubioną muzykę. Wiedział, że przez sen odbiera jej delikatne dźwięki i to ją odpręża. Potem usiadł w fotelu, wziął książkę do ręki i zaczął czytać. Lecz od czasu do czasu spoglądał na nią. Lubił ją obserwować. Jej uśmiechnięta twarz, pełna miłości. To dzięki niej odzyskał wiarę w miłość, delikatną jak puszysty koc.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Strudzony wędrowiec nieoczekiwanie dotarł do górskiego ustronia. Nagle odsłoniło się przed nim, gdy szedł dobrze sobie znaną, bo osobiście przez siebie wydeptaną ścieżką. Teraz zdumiony pomyślał, że może odpocząć. Usiadł więc i wyjął z plecaka kanapkę i termos z gorącą herbatą. Dobrze zrobił, bo siedzenie w pięknym miejscu, podziwianie widoków i zjedzenie drugiego śniadania, dały mu relaks i uspokojenie.
Autor: Adam
Księżniczka ze zdziwieniem i namysłem przyglądała się zielonej żabce, która przycupnęła na balustradzie balkonu. Żabka była wyraźnie poddenerwowana. Na to księżniczka ze spokojem powiedziała: „Nie martw się żabko. Jeśli znajdziesz księcia skłonnego cię pocałować, to też staniesz się księżniczką”.
dla Danusi napisał Dżony
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do środka. Przemknęła szybko na zaplecze i przebrała się w strój Królewny Śnieżki, w którym obsługiwała klientów. Przyjmowała ich zamówienia i przynosiła im je. Jednym słowem była kelnerką. Nie wstydziła się swojego zawodu, wstydziła się tylko tego stroju, więc starała się ukradkiem przemykać do pracy i miała nadzieję, że żaden znajomy nie zobaczy jej wchodzącej do Klubu Anonimowych Księżniczek i że nikt ze znajomych nie przyjdzie do klubu w czasie jej zmiany.
Autor: Ewa Damentka
Strudzony wędrowiec nieoczekiwanie dotarł do górskiego ustronia. Nagle odsłoniło się przed nim, gdy szedł dobrze sobie znaną, bo osobiście przez siebie wydeptaną ścieżką. Teraz zdumiony spostrzegł niedawno otwarty skansen. Piękne góralskie chaty pełniły funkcję hotelu. Wędrowiec postanowił przenocować w jednej z nich. Zaproszono go na kolację, a potem nocleg w białej wykrochmalonej pościeli pachnącej zapachem wiatru z pól. Wczesnym rankiem słychać było pianie koguta, szum drzew i skrzypienie żurawia podczas czerpania wody ze studni. Po przebudzeniu się wędrowiec zobaczył, że na stole czekało na niego śniadanie z kubkiem gorącego kakao, które dostarczyło mu energii na dalszą podróż.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Mężczyzna ze wzruszeniem spojrzał na śpiącą kobietę. Przykrył ją kocem i w czasie jej snu, otulał ją swoimi ciepłymi myślami, pełnymi wdzięczności do niej, za jej dobroć i mądrość. Byli wieloletnim małżeństwem, a ona swoim wewnętrznym ciepłem, delikatnością i zrozumieniem dla męskich cech podtrzymywała wzajemne uczucie w ich związku i otulała jego zmysły jak ciepłym kocem.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Strudzony wędrowiec nieoczekiwanie dotarł do górskiego ustronia. Nagle odsłoniło się przed nim, gdy szedł dobrze sobie znaną, bo osobiście przez siebie wydeptaną ścieżką. Teraz zdumiony nie wiedział, co robić. Zwykł wędrować znanymi sobie szlakami, a tu taka niespodzianka. Myślał, czy zawrócić wydeptaną dróżką, czy może jednak przyjrzeć się z bliska owemu miejscu. Tyle tu niewiadomych. I czy zdąży wrócić przed zmierzchem do domu, jeśli zaryzykuje przygodę? Zdecydował, że tym razem zawróci, aby spokojnie na mapach poszukać zakątka i przygotować się, żeby następnym razem go zwiedzić.
Autor: Gwiazdeczka