Rusałki tańczyły na łące, bo cieszyły się wiosną i budzącym się wraz z nią życiem. Puszcza ożywała. Jej mieszkańcy wychodzili z nor, jaskiń i dziupli. Jednak nie tylko ich widziały tańczące rusałki. Jedna z nich dostrzegła spacerującego leśną ścieżką mężczyznę. Postanowiła go bliżej poznać i pojawiła się jako woda z milionów kropel deszczu, który nie przeraził mężczyzny. Uważał, że nie jest z cukru, więc się nie rozpuści i szedł dalej leśną dróżką. Podniósł wysoko głowę. Krople deszczu obmywały jego twarz i odprężały.
Autor: Danuta Majorkiewicz