Zadowolona kobieta usiadła w wygodnym fotelu i uśmiechnęła się do własnych myśli. Wreszcie może wypić kawę, którą przygotowała sobie o piątej rano. Praca zawodowa i domowa wykonana, mąż nakarmiony, dzieci zaopiekowane. Już nic nie przeszkodzi jej w delektowaniu się ukochanym, choć teraz zimnym napojem.
Jak się za chwilę okazało, radość była przedwczesna. Znowu musiała rzucić się w wir zajęć. Jej mąż w tym czasie włożył kubek z kawą do zamrażalnika. Gdy kobieta znowu na chwilę złapała oddech, wyjął kawę lodówki i podał ze słowami: „Kochanie dziś w nagrodę otrzymujesz specjalną mrożoną kawę”.
Kobieta roześmiała się i rozluźniła. Przytuliła się do męża i sięgnęła po kubek z kawą. Zgodnie zignorowali dźwięk dzwonka u drzwi, a następnie natarczywe brzęczenie telefonu. To pora na odpoczynek. Choćby nawet trwał piętnaście minut, musi się odbyć, by kobieta z nowym uśmiechem i cierpliwością wróciła do swoich obowiązków – i tych codziennych i tych nadprogramowych.
Autor: Ewa Damentka