Wielobarwne wstążki powiewały na wietrze. Kolorowe były również ubrania tańczących. Feeria barw oraz rytm muzyki hipnotyzowały. Nikomu nie udało się pozostawać na uboczu. Wszyscy tańczyli, nucili, głośno śpiewali, albo w milczeniu oddawali się rytmowi. Ich ciała tańczyły same, bez udziału woli czy świadomego zamysłu. Ludzie zapominali o całym świecie. Roztapiali się w tańcu i muzyce.
Autor: Ewa Damentka