ćwiczenia literackie
Polną drogą szedł samotny wędrowiec. Posłuchał głosu serca i opuścił rodzinny dom, by w szerokim, wielkim świecie znaleźć to, czego dotąd brakowało mu w życiu. Szedł dziarskim krokiem i rozglądał się ciekawie dookoła, ponieważ nie wiedział, co to jest, a bardzo zależało mu, żeby to odnaleźć.
W pewnej chwili zobaczył stóg siana. Postanowił odszukać w nim igłę. Zadanie było trudne i z czasem wędrowiec zrozumiał, że jakby nie miało sensu.
Autor: Gwiazdeczka
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła. Klub był typowym klubem z głośną muzyką. Młodzi ludzie bawili się i tańczyli. Chwytliwa nazwa przyciągała zarówno młode kobiety jak i rozrywkowych panów.
Autor: Małgorzata
Sosnowy las porastał całe wzgórze. Na jego szczycie wyrosło szczególnie okazałe drzewo, które znacznie przewyższało pozostałe. Było drogowskazem dla turystów podążających na szczyt. Sosnowy las ciągnął się kilometrami. Turyści będący w samym jego sercu, mimo zadyszki i bolących nóg, pokonywali zmęczenie. Szli wyżej i wyżej, ku szczytowi, gdzie rosło okazałe drzewo.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Sala pełna jest elegancko ubranych ludzi. Wśród nich wiele znanych postaci. Konferansjer zabawia publiczność i zapowiada kolejne osoby, które wychodzą na scenę, wyczytują nazwiska laureatów i wręczają im dobrze znaną światu statuetkę. W pewnej chwili na salę wbiega wiewiórka. Wyrywa z rąk aktora kopertę z nazwiskiem laureata i biegnie dalej. Chowa się po kątach, fruwa na żyrandolach, a koperty nie wypuszcza z łapki. Nagle oddaje przepiękny skok z balustrady balkonu na olbrzymi żyrandol i jednocześnie puszcza kopertę, która spada na kolana eleganckiej kobiety. Konferansjer zaprasza ją na scenę i proponuje, żeby wyczytała nazwisko zwycięzcy. Kobieta otwiera kopertę i płacze ze szczęścia. Figurka Oskara ma bowiem powędrować do jej ukochanego wnuczka. W świetle kamer sama mu tę statuetkę wręcza. W tym czasie publiczność bije brawo. Rzęsistymi oklaskami nagradzany jest młody aktor, jego babcia oraz mała wiewiórka, która urozmaiciła dzisiejszą uroczystość.
dla Ireny napisała Ewa Damentka
Sosnowy las porastał całe wzgórze. Na jego szczycie wyrosło szczególnie okazałe drzewo, które znacznie przewyższało pozostałe. Było je widać z każdego miejsca w promieniu kilku kilometrów. Swoje rozmiary zawdzięcza poprzedniczce – jodle, która użyźniła po swoim wycięciu to niezwykłe miejsce.
Autor: Małgorzata
Polną drogą szedł samotny wędrowiec. Posłuchał głosu serca i opuścił rodzinny dom, by w szerokim, wielkim świecie znaleźć to, czego dotąd brakowało mu w życiu. Szedł dziarskim krokiem i rozglądał się ciekawie dookoła, ponieważ nie wiedział, co to jest, a bardzo zależało mu, żeby to odnaleźć.
W pewnej chwili zobaczył dwa zające, które kicały po łące. Przedziwne było to, że ich uszy, to tak naprawdę były opaski nakładane na głowę, może z Rossmanna. Czemu prawdziwe zające miały je na głowach, nie wiadomo.
Autor: Gwiazdeczka
Miliardy nowych gwiazd pojawiły się, gdy na drodze swojego życia odnalazłaś drugą połowę jabłka. Gdy troszczysz się o nią, nie tak jak chcesz, tylko tak jak ona tego potrzebuje i jednocześnie czujesz się zaopiekowania, tak jak pragniesz.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Sosnowy las porastał całe wzgórze. Na jego szczycie wyrosło szczególnie okazałe drzewo, które znacznie przewyższało pozostałe okazy. Pewnie miało dobre fundamenty do tego, by dobrze rosnąć. Co jest fundamentem dla ciepłego wiatru, a co jest fundamentem dla czystej wody?
Dobre fundamenty powinny spełniać określone kryteria. Jakie kryteria powinny spełniać nadbudowy nad tymi fundamentami?
Autor: Adam
Sala pełna jest elegancko ubranych ludzi. Wśród nich wiele znanych postaci. Konferansjer zabawia publiczność i zapowiada kolejne osoby, które wychodzą na scenę, wyczytują nazwiska laureatów i wręczają im dobrze znaną światu statuetkę. W pewnej chwili głos zabiera gość honorowy gali.
Stary Mędrzec przybył, aby złożyć zdobywcom Oskarów niecodzienną propozycję. Oferta jest jednorazowa i staruszek prosi, żeby wszyscy dobrze zastanowili się, zanim podejmą decyzję.
Starzec wyjaśnia, że może sprawić, aby ci, którzy otrzymali statuetkę, wiedli odtąd życie usłane pasmem zawodowych sukcesów i uwielbienia rzeszy fanów. Druga możliwość, to skromne życie pełne harmonii i spokoju, w zgodzie z naturą i całym otoczeniem, kosztem zrzeczenia się Oskara.
Na sali zapada cisza. Nikt nie wątpi w prawdziwość oferty Mędrca, gdyż jest on znany na całym świecie z czynienia cudów.
Tylko jedna osoba decyduje się oddać statuetkę. Jest to mały chłopiec, który zapowiadał się na wspaniałego aktora. Mistrz uśmiecha się do chłopca i pyta życzliwie, jaki jest powód jego decyzji.
Malec odpowiada, że trochę już poznał życie na afiszu, zna również historie ludzi odnoszących sukcesy i cieszących się sławą. Sam jednak chciałby doświadczyć prawdziwego szczęścia i poznać ludzi, którzy wiodą beztroskie życie, ciesząc się z małych rzeczy. Tego bowiem jeszcze nie doświadczył.
Mędrzec kiwa ze zrozumieniem siwą głową.
I w ten właśnie sposób chłopiec rozpoczął najwspanialszą przygodę swojego życia.
Autor: Gwiazdeczka
Sosnowy las porastał całe wzgórze. Na jego szczycie wyrosło szczególnie okazałe drzewo, które znacznie przewyższało pozostałe. Stało się wzorem dla architekta nowego osiedla „Sosnowy las” powstającego u podnóża wzniesienia. Budowane domy były nowoczesne i okazałe, ze smakiem wkomponowane w otoczenie, z pełnym szacunkiem dla otaczającej ich przyrody.
Autor: Danuta Majorkiewicz