Mały zefirek delikatnie muskał rozgrzane ciała plażowiczów i lekko marszczył powierzchnię morza. Ludzie korzystali z wakacji. Odpoczywali, oddychali pełną piersią, a przyjazny powiew wiatru osuszał pot. Przynosił spokój i lekkość. Pomagał pośmiać się z siebie. Uczył dystansu do samego siebie, choć on nie zachowywał dystansu względem nas. Otaczał ludzi przyjaznym ramieniem i nieustannie tańczył we włosach, w gałęziach drzew i z ziarenkami piasku na plaży.
Autor: Danuta Majorkiewicz