ćwiczenia literackie
Mała śnieżynka wolniutko opadała w dół. Towarzyszyły jej inne śnieżynki. Wszystkie tańczyły i wirowały w powietrzu, unoszone przez lekki wiatr. Co roku, od lat dumnie prezentowały swe wdzięki podczas zimowych, a czasem nawet wiosennych dni i nocy.
Autor: Gwiazdeczka
Zadowolona kobieta usiadła w wygodnym fotelu i uśmiechnęła się do własnych myśli. Wreszcie przestała być więźniem własnego umysłu. Zmieniła myślenia na pozytywne i, jak za naciśnięciem czarodziejskiego guzika, jej życie stało się kolorowe i satysfakcjonujące.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Sympatyczny starszy pan w garniturze i meloniku, z białym szalem fantazyjnie przewieszonym przez ramię, trzymał w dłoni laseczkę i wzbudzał śmiech chłopców, którzy go obserwowali. Jeden z nich nie miał ochoty się śmiać. Skrycie podziwiał mężczyznę i marzył o tym, żeby w przyszłości być takim starszym panem w garniturze i meloniku, z białym szaliczkiem, dumnie kroczącym przez życie.
Autor: Gwiazdeczka
Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który przybędzie z bardzo daleka. Nikt jeszcze nie wie, że to on właśnie zapuka do drzwi. Nawet sam wędrowiec nie spodziewa się, że dziś zasiądzie przy tak kunsztownie nakrytym wigilijnym stole.
Autor: Gwiazdeczka
Zadowolona kobieta usiadła w wygodnym fotelu i uśmiechnęła się do własnych myśli. Wreszcie może odpocząć i delektować się smakiem i zapachem ulubionej kawy. Lubiła takie chwile i celebrowała je, jak tylko mogła. Potem z uśmiechem na twarzy i satysfakcją kota, który właśnie wypił miseczkę ulubionego mleka, wracała do codziennych zajęć.
Autor: Ewa Damentka
Mała śnieżynka wolniutko opadała w dół. Towarzyszyły jej inne śnieżynki. Wszystkie tańczyły i wirowały w powietrzu, unoszone przez lekki wiatr. Były beztroskie i nieco naiwnie wierzyły, że będą wirować wiecznie. Możliwe, że rzeczywiście tak się stało, bo ich koniec mógł być początkiem czegoś nieodgadnionego.
Autor: Gwiazdeczka
Zadowolona kobieta usiadła w wygodnym fotelu i uśmiechnęła się do własnych myśli: „wreszcie chwila tylko dla mnie”.
dla Patrycji napisała Małgorzata
Sympatyczny starszy pan w garniturze i meloniku, z białym szalem fantazyjnie przewieszonym przez ramię, trzymał w dłoni laseczkę i rękawiczki. W kąciku sali ujrzał uśmiechniętego krasnoludka. Puścił oko do niego. Szedł środkiem sali. Przechodząc obok niej, upuścił rękawiczkę. Ona zwróciła na niego uwagę, rozumiejąc jego gest. Krasnoludek uśmiechnął się, bo skrycie kibicował starszemu panu.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który jest bardzo spragniony i czeka z utęsknieniem, aż któreś drzwi staną dla niego otworem.
Autor: Gwiazdeczka
Zadowolona kobieta usiadła w wygodnym fotelu i uśmiechnęła się do własnych myśli. Wreszcie stosuje przerwy pomiędzy różnymi czynnościami. Skupiona na spokojnym oddechu, relaksuje swoje ciało i umysł. Jednocześnie słucha bicia swojego serca jak najpiękniejszej muzyki.
Autor: Danuta Majorkiewicz