ćwiczenia literackie
Polną drogą szedł samotny wędrowiec. Posłuchał głosu serca i opuścił rodzinny dom, by w szerokim, wielkim świecie znaleźć to, czego dotąd brakowało mu w życiu. Szedł dziarskim krokiem i rozglądał się ciekawie dookoła, ponieważ nie wiedział, co to jest, a bardzo zależało mu, żeby to odnaleźć.
W pewnej chwili zobaczył jeża, który wyraźnie spragniony szukał kropli wody po upalnym dniu. Mężczyzna niezwłocznie wyjął swój bukłak z wodą i napoił go.
Autor: Gwiazdeczka
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła. Za drzwiami zobaczyła salę kinową. Była niewielka, ale bardzo ekskluzywna. Wszystkie fotele były szerokie i wygodne. Miały dodatkowo gięte nóżki. Miały też elementy rzeźbione i pozłacane. Jako wielka fanka kina była zaskoczona, że nie znała do tej pory tego oryginalnego miejsca.
Autor: Małgorzata
Sosnowy las porastał całe wzgórze. Na jego szczycie wyrosło szczególnie okazałe drzewo, które znacznie przewyższało pozostałe. Mieszkańcy lasu nazywali je „Sercem Puszczy”, a ono patronowało ich życiu, dawało schronienie, oparcie przed przeciwnościami oraz nadzieję na przyszłość.
Morał z tego taki: Czasem, aby dorosnąć i rozwinąć skrzydła, potrzebny jest nam tylko dobry wzór.
Autor: Jan Smuga
Sala pełna jest elegancko ubranych ludzi. Wśród nich wiele znanych postaci. Konferansjer zabawia publiczność i zapowiada kolejne osoby, które wychodzą na scenę, wyczytują nazwiska laureatów i wręczają im dobrze znaną światu statuetkę. W pewnej chwili na scenę zostają zaproszeni wszyscy laureaci tegoroczni i zeszłoroczni, którzy wręczali statuetki swoim następcom. Obdarowują się wzajemnie brawami i wyrazami życzliwości.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Sosnowy las porastał całe wzgórze. Na jego szczycie wyrosło szczególnie okazałe drzewo, które znacznie przewyższało pozostałe piętra lasu. Sosna rosła na szczycie wbrew wszystkim prawom natury. Wśród deszczów, wiatrów i grzmotów burz. W pogodę i niepogodę wzrastała ku niebu.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Polną drogą szedł samotny wędrowiec. Posłuchał głosu serca i opuścił rodzinny dom, by w szerokim, wielkim świecie znaleźć to, czego dotąd brakowało mu w życiu. Szedł dziarskim krokiem i rozglądał się ciekawie dookoła, ponieważ nie wiedział, co to jest, a bardzo zależało mu, żeby to odnaleźć.
W pewnej chwili zobaczył latawiec. Ogromny, rozłożysty szybował po nieboskłonie niczym niebieski ptak. Widok ten porwał całkowicie mężczyznę i zrozumiał, że to czego szuka, jest gdzieś w przestworzach.
Autor: Gwiazdeczka
Miliardy nowych gwiazd pojawiły się, gdy zapadł zmrok. Koty harcujące w nocy też zerkały na gwiazdy. Mogłoby się wydawać, że gwiazdy dodawały kotom, jakiejś magicznej energii.
Autor: Adam
Sosnowy las porastał całe wzgórze. Na jego szczycie wyrosło szczególnie okazałe drzewo, które znacznie przewyższało pozostałe. W przeciwieństwie do innych drzew, to wykorzystywało każdą okazję, by rosnąć i nie zatruwało swoich myśli wątpliwościami, ani wewnętrznymi rozterkami. Od nasionka wiedziało, że powinno rosnąć i być jak największe. Inne mogą brać z niego przykład, jeśli zechcą. Ono nie zawracało sobie głowy tym, że komuś może być przykro, że jest większe od niego. Rosło, bo wiedziało, że jego zadaniem jest dotknąć nieba. Starało się to zadanie wypełniać jak najlepiej.
dla Korfantego napisała Ewa Damentka
Sala pełna jest elegancko ubranych ludzi. Wśród nich wiele znanych postaci. Konferansjer zabawia publiczność i zapowiada kolejne osoby, które wychodzą na scenę, wyczytują nazwiska laureatów i wręczają im dobrze znaną światu statuetkę. W pewnej chwili głośno ziewam, czuję się zmęczona i senna. Czy warto zarywać noc, żeby obejrzeć wydarzenie, o którym jutro mogę swobodnie poczytać? Próbuję otworzyć szerzej oczy, piję łyk kawy…, nie pomaga. Ledwo dochodzę do łóżka. Całą noc śnię o tej uroczystości. Słyszę kto jest wyczytywany, widzę sceny wręczania statuetek…, i śpię dalej. Rano, jak już oprzytomnieję, to sprawdzę w internecie, czy rzeczywiście nagrodzono te aktorki, aktorów, efekty specjalne, muzykę i filmy, które widzę w swoim śnie. Ciekawa jestem, czy mój sen jest proroczy, czy tylko przygodowy…
dla Ireny napisała Ewa Damentka
Sosnowy las porastał całe wzgórze. Na jego szczycie wyrosło szczególnie okazałe drzewo, które znacznie przewyższało pozostałe drzewa, na których buszowały wiewiórki.
dla Krzysztofa napisał Jorgos