Sosnowy las porastał całe wzgórze. Na jego szczycie wyrosło szczególnie okazałe drzewo, które znacznie przewyższało pozostałe. Nad drzewem przelatywał kruk. Kiedy dostrzegł pokaźne drzewo, zniżył lot i postanowił przyjrzeć mu się z bliska.
Usiadł na najwyższej gałęzi i przyglądał się uważnie pięknej sośnie. Następnie sfrunął na sam dół i wpatrywał się w gruby pień i dorodne korzenie, mocno ugruntowane w ziemi.
Żył już troszkę na tym świecie, ale czegoś takiego jeszcze nie widział. Podziwiał drzewo i postanowił podzielić się swoim odkryciem z innymi krukami. Wrócił do domu i opowiadał krukom o tym niezwykłym miejscu.
Następnego dnia cała gromada ptaków poleciała na własne oczy zobaczyć drzewo. Prowadził ich kruk, dumny ze swojego odkrycia. Kiedy dotarli na miejsce, nie żałowali, że zaufali przyjacielowi. Kruki obsiadły drzewo i z wysoka podziwiały okolicę, bardzo komfortowo czując się w jego mocnych gałęziach. Postanowili przylatywać tu codziennie, żeby spędzać miłe chwile w blasku sosny.
Czerpali z niej siłę, regenerowali się, a kiedy wracali do domu, wypełniała ich radość i spokój. Z pokolenia na pokolenie przekazywali informację o nim, a kolejne młode kruki odwiedzały to niezwykłe miejsce. W końcu powstała legenda o niezwykłym kruczym drzewie, które było tak duże i silne dzięki krukom, które od lat tu przylatywały i miały pewnie jakieś niezwykłe zdolności, skoro drzewo tak bardzo wyróżniało się spośród innych drzew.
Autor: Gwiazdeczka