ćwiczenia literackie
Czerwcowa noc pachniała liliami. Rozjaśniały ją pływające światełka, doczepione do wianków spuszczanych na wodę przez roześmianych ludzi. Sobótka, najkrótsza noc roku. Wiele osób wybrało się na spotkanie z Tajemnicą, która intrygowała wszystkich od wieków i nigdy nie została wyjaśniona, co było jej największym urokiem.
Autor: Gwiazdeczka
Czerwcowa noc pachniała liliami. Rozjaśniały ją pływające światełka, doczepione do wianków spuszczanych na wodę przez roześmianych ludzi. Sobótka, najkrótsza noc roku. Wiele osób wybrało się, aby zobaczyć coś niezwykłego. Jak każdego roku o tej porze, młodzi ludzie skakali przez wysokie ogniska, aby uczcić pamięć Kupały, letniego Boga Słońca.
Autor: Gwiazdeczka
Wielobarwne wstążki powiewały na wietrze. Kolorowe były również ubrania tańczących. Feeria barw oraz rytm muzyki wprawiał w zachwyt obserwujących to zdarzenie. Chciałoby się dołączyć do tancerzy i pląsać między wstążkami.
Autor: Gwiazdeczka
Stare Miasto kusiło turystów rozmaitymi atrakcjami. Nawet dla swoich mieszkańców bywało zaskakujące, o czym przekonał się pewien mężczyzna, który pewnego wieczora postanowił pospacerować dobrze sobie znanymi uliczkami. Od niechcenia przeszedł przez jedną ze staromiejskich bram i trafił do nieznanego sobie zakątka – wszystko tu wyglądało inaczej niż powinno. Gdy obejrzał się za siebie, bramy nie było. Stał na środku płytkiego basenu, w miejscu, gdzie woda sięgała mu do kolan. Miał na sobie klapki i kąpielówki. Wkoło niego brodziło w wodzie jeszcze kilka osób, a z pobliskiego baru dochodziły miłe dźwięki muzyki. Mężczyzna odkrył, że trzyma w dłoni egzotyczny drink z parasolką. Panowała prawdziwie wakacyjna atmosfera, a słońce brązowiło ciała turystów. Mężczyzna wyszedł z wody i podszedł do baru basenowego. Znalazł miejsce przy przytulnym stoliku i usiadł, stawiając napój na stole.
Zrobiło mu się bardzo przyjemnie. Rozejrzał się dookoła i uznał, że nie zna tego miejsca. Cieszył się, że jednak się tu znalazł. Dawno nie był na wakacjach, a tu poczuł się wyjątkowo. Po chwili zdrzemnął się błogo, a kiedy się obudził, stał przy znanej mu staromiejskiej bramie.
Autor: Gwiazdeczka
Czerwcowa noc pachniała liliami. Rozjaśniały ją pływające światełka, doczepione do wianków spuszczanych na wodę przez roześmianych ludzi. Sobótka, najkrótsza noc roku. Wiele osób wybrało się na zabawę, mając wiele nadziei, a noc świętojańska była na nie wszystkie gotowa. Tak miało być i tak właśnie było.
Autor: Gwiazdeczka
Ciemność zgęstniała… Pochłonęła wszystkie kolory i całe światło. Na szczęście nie trwało to długo… W najczarniejszych czasach, w najmniej oczekiwanym miejscu, pojawiło się światło. Początkowo było malutkie. Rosło jednak z każdą chwilą, przynosząc nadzieję i ciemność musiała się z tym pogodzić, bo jej czas dobiegł końca. Tak właśnie miało się stać, że światło zwyciężyło i od tej pory było wszechobecne i mocniejsze niż kiedykolwiek.
Autor: Gwiazdeczka
Czerwcowa noc pachniała liliami. Rozjaśniały ją pływające światełka, doczepione do wianków spuszczanych na wodę przez roześmianych ludzi. Sobótka, najkrótsza noc roku. Wiele osób wybrało się nad pobliską rzekę, aby wziąć udział w tym urokliwym rytuale i świętować nadejście lata.
Autor: Gwiazdeczka
Sosnowy las porastał całe wzgórze. Na jego szczycie wyrosło szczególnie okazałe drzewo, które znacznie przewyższało pozostałe. Każdego dnia przychodziła tu dziewczynka i obejmowała drzewo swoimi rączkami. Zaczęła to robić już dawno, kiedy drzewo było jeszcze małe. Po prostu wybrała jedną z wielu rosnących tu sosen i przychodziła, by ją objąć i czuć się jak sosna.
Kiedy obejmowała pień drzewa, czuła się połączona z całym światem. Odnosiła wrażenie, że drzewo również w jakiś sposób czuje jej energię i oboje dostają od siebie coś niezwykłego.
Po paru latach pień był już tak gruby, że dziewczynka nie mogła go objąć, ale tylko się niego przytulić. Była szczęśliwa, że sosna tak wspaniale urosła. Pomyślała, co by było, gdyby wszystkie drzewa ktoś tak przytulał przez te lata. Oczyma wyobraźni zobaczyła, że wszystkie wyglądają jak jej wybrana sosna, a ludzie je przytulający, są szczęśliwi jak ona.
Autor: Gwiazdeczka
Wielobarwne wstążki powiewały na wietrze. Kolorowe były również ubrania tańczących. Feeria barw oraz rytm muzyki zaciekawiły mieszkające w pobliskim lesie zwierzęta. Podchodziły one coraz bliżej, wpatrując się w tancerzy i barwną scenerię.
Jeleń z pięknym porożem ruszał głową na znak zadowolenia. Małe zajączki skakały radośnie i kręciły się w kółko jak szalone. Stara sowa pohukiwała w takt płynącej muzyki. Dwa bobry kołysały swymi ciałami, niczym prawdziwi tancerze. W dali można było dostrzec nawet wilka, który wyraźnie zadowolony zdawał się zapomnieć, że jest drapieżnikiem i z życzliwością patrzył na wspaniałą zabawę mieszkańców lasu. Przyleciał też jastrząb i przysiadł ma najwyższym drzewie, ciekawy przedstawienia.
Autor: Gwiazdeczka
Ciemność zgęstniała… Pochłonęła wszystkie kolory i całe światło. Na szczęście nie trwało to długo… W najczarniejszych czasach, w najmniej oczekiwanym miejscu, pojawiło się światło. Początkowo było malutkie. Rosło jednak z każdą chwilą, przynosząc nadzieję i powoli wydobywając kształty, okraszało je stopniowo kolorami. Wszystko zaczynało istnieć na nowo – jasne, przejrzyste, czyste i barwne. Okazało się, że może być cudownie. Nastała wieczna jasność.
Autor: Gwiazdeczka