ćwiczenia literackie
Gałęzie lekko uginały się pod wpływem wiatru. Liście szeleściły i razem z gałęziami unosiły się w górę lub opadały w dół, muskając głowy przechodniów. Wiatr szalał, szalał po lesie, był wszędzie, był szybki i nieuchwytny, nie mógł się zatrzymać, wirował…, jego moc była porażająca.
dla Janusza napisał Patisonek
Rusałki tańczyły na łące, bo cieszyły się wiosną i budzącym się wraz z nią życiem. Puszcza ożywała. Jej mieszkańcy wychodzili z nor, jaskiń i dziupli. Jednak nie tylko ich widziały tańczące rusałki. Jedna z nich dostrzegła spacerującego leśną ścieżką mężczyznę. Postanowiła go bliżej poznać i pójść za nim, przemykała między drzewami, chowała się, czaiła jak szczęście. Była ulotna, szalona.
dla Andrzeja napisał Patisonek
Mały zefirek delikatnie muskał rozgrzane ciała plażowiczów i lekko marszczył powierzchnię morza. Ludzie korzystali z wakacji. Odpoczywali, oddychali pełną piersią, a przyjazny powiew wiatru chłodził ich rozgrzane ciała, każde inne, każde doskonałe, każde wyjątkowe. Ciało powłoka dla naszej duszy, nasze wewnętrzne światło otoczone materią, boska materia.
dla Magdy napisał Patisonek
Księżniczka ze zdziwieniem i namysłem przyglądała się zielonej żabce, która przycupnęła na balustradzie balkonu. „No nie” – pomyślała – „to nie może być prawda – żabi książę na moim balkonie? To niemożliwe. Takie rzeczy dzieją się tylko w bajkach”. A przecież ona nie żyła w bajce, ona była prawdziwa, więc, nie tracąc czasu, pocałowała żabkę i już wiedziała, że jej życie się zmieni.
dla Danusi napisał Patisonek
Wielobarwne wstążki powiewały na wietrze. Kolorowe były również ubrania tańczących. Feeria barw oraz rytm muzyki, życie, taniec, oddech, w końcu czuję, że żyję, Żyję w rytm muzyki mojego serca. To najważniejszy i najprostszy rytm – rytm życia.
dla Pawła napisał Patisonek
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do wielkiej sali. Zobaczyła dużo luster, piękne płótna i wiele staroci. Chyba znajdowały się tam po to, aby każda księżniczka odnalazła coś starego, co przypomni jej, że kiedyś cały zamek był nią zachwycony i każdy traktował ją po królewsku.
Autor: Patisonek
Miliardy nowych gwiazd pojawiły się, gdy urodziło się długo wyczekiwane dziecko, gdzieś na końcu świata… Czysta dusza, w którą wlało się całe piękno tego świata, jakże nieoczywiste…, jakże wspaniałe zakończenie dnia.
dla Andrzeja napisał Patisonek
Stary pojazd cicho turkotał, podskakując na kocich łbach. Przewoził świeże truskawki. Pachniały wspaniale. Jedne duże, drugie małe, każda pyszna i pachnąca. Doskonałe truskawki pasujące do wszystkiego.
dla Magdy napisał Patisonek
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła. Była sama. To niemożliwe! Czyżby już nikt nie chciał być księżniczką oprócz niej? Przecież to takie fajne, jak wszyscy wkoło cię podziwiają i kochają. Taki miała obraz, gdy przechodziła przez te drzwi.
Autor: Patisonek