Zmęczony mężczyzna zasnął przed telewizorem. Śniło mu się, że odwiedził rodzinny dom. Krzątał się po nim razem ze swoją matką. Robiła kopytka na drewnianej, wysłużonej stolnicy. Najwspanialsze kopytka na świecie. Delikatne, drobno krojone. A on wrzucał je partiami do wrzącej wody i gotował. Wykładał je z wody na talerze i krasił skwarkami. Potem usiadł z matką do stołu, by wspólnie z nią się nimi delektować. Obudził się ze smakiem kopytek w ustach. Nakarmiony nimi i miłością matki. Odtąd sam robił kopytka dla swoich bliskich. Kopytka, które były bogate jego miłością i wdzięcznością do matki.
Autor: Danuta Majorkiewicz